Oezbekistan heeft een verrassende fauna en flora. De natuur is dan ook zeer divers. Bergen die tot 4.600 m reiken, twee uitgestrekte woestijnen nl. de Kyzylkoem of Rode Woestijn en de Karakoem of Zwarte Woestijn, vruchtbare valleien zoals het Fergana-dal, machtige rivieren zoals de Amu-Darja en de Syr-Darja en eindeloze verschroeiende steppes. Unieke dieren overleven er nog in de meest ontoegankelijke gebieden zoals het Boechara-hert, de rode wolf, de sneeuwpanter, de saïga-antilope en de woestijnlynx. Maar wellicht het meest spectaculair zijn de oasesteden die in dit gebied zijn ontstaan.
De drie oases die het meest tot de verbeelding spreken zijn Samarkand, Boechara en Khiva. Ook Tashkent, de hoofdstad van Oezbekistan, is een oasestad maar werd in 1966 door een aardbeving grotendeels verwoest en heropgebouwd in de toen geldende sovjetstijl. Tashkent was de vierde grootste stad van de vroegere Sovjetunie na Moskou, Sint-Petersburg en Kiëv.
Samarkand zou één der oudste steden ter wereld zijn, reeds 40.000 jaar terug bewoning gekend hebben en vanaf 700 voor onze jaartelling een belangrijke stad geweest zijn. Alexander de Grote zou bij de aanblik van Samarkand gezegd hebben : alles wat ik over de schoonheid van deze stad gehoord heb is waar, het is alleen nog veel mooier. Samarkand kende zijn grootste bloeiperiode onder Amoer Timoer of Timoer Lenk die in de veertiende eeuw van Samarkand de hoofdstad van zijn wereldrijk maakte. Alhoewel Samarkand in de loop van de geschiedenis herhaaldelijk werd verwoest blijft het een betoverende stad die tot ieders verbeelding spreekt. Het Registan-plein behoort ongetwijfeld tot één der mooiste pleinen ter wereld.

Boechara is de stad van wijsheid en kennis. Doorheen de geschiedenis was het een aantrekkingspool voor kunstenaars en geleerden. Grootmeesters als Avicenna en al-Farabi verbleven er geruime tijd en een belangrijke joodse gemeenschap ontwikkelde zich in deze stad. Niettegenstaande de historische gebouwen minder uitbundig versierd zijn dan in Samarkand bezitten deze oase en vooral zijn bewoners een hartverwarmende charme. Wegdromen bij een kop thee temidden de plaatselijke bevolking aan het Lyabi Khauz-plein is dan ook hemels.

Er wordt beweerd dat Sem, de oudste zoon van Noah, de stad Khiva stichtte. Vandaag is Khiva, die een bewogen geschiedenis van wrede heersers en slavenhandel achter de rug heeft, een echte museumstad. Het is als het ware versteende magie die de bezoeker meevoert doorheen zeven eeuwen architecturale geschiedenis en uitzonderlijk vakmanschap. De Itsjan Kala of binnenstad van Khiva is dan ook tijdloos mooi.
Bron: oezbekistan.iskra.be